Feyenoord

Peter Houtman PR Feyenoord

Feyenoord loopt als een rode draad door zijn gehele carriere.

Via de jeugdopleiding verdiende Peter zijn eerste profcontract in het seizoen 1975-’76. Opvallend: op dat moment speelde hij als rechtsback.

Later werd hij gevraagd weer terug te keren op zijn oude positie van centrumspits, de plaats waar hij door z’n produktiviteit aan vast zou blijven zitten.

Een unicum bij Feyenoord is het feit dat hij maar liefst drie (!) keer terugkeerde bij de Rotterdammers, een gegeven dat vooral met clubliefde had te maken.

Het bracht ook succesvolle jaren: Peter maakte het landskampioenschap mee met de club, won er de KNVB-beker, speelde Europees voetbal en werd er de diverse malen clubtopscorer en ook topscorer van Nederland (30 goals). Daarmee mocht hij uit handen van een van ‘s werelds beste voetballers aller tijden, de Portugees Eusebio, de Zilveren schoen in Parijs ophalen.

Onder contract bij Feyenoord:

Seizoen 1975-1976.

Juli 1978 t/m december 1978.

Seizoenen 1982 t/m 1985.

 

FC Groningen

Peter Houtman PR FC Groningen

Er leek een soort “heen-en-weer” te bestaan tussen met name F.C. Groningen en Feyenoord. Peter speelde drie verschillende perioden voor de noorderlingen waar hij met veel genoegen en plezier op terugkijkt. Dat had vooral te maken met de geweldige voetbalsfeer -en entourage die er in het (toen nog) Oosterparkstadion heerste. Maar bovenal ook met de successen die Peter er mocht meemaken.

Naast alle keren dat hij er cluptopscorer werd, was er eerst het kampioenschap van de eerste divisie in 1980 waarbij vele sportieve records werden geboekt en ook toeschouwersaantallen de lucht inschoten. Dat kreeg een vervolg in de mooie jaren in de eredivisie waar zelfs de vierde plaats en Europees voetbal werd gehaald. Peter is nog altijd topscorer aller tijden bij F.C. Groningen met 128 doelpunten.

Onder contract bij F.C. Groningen:

Seizoen 1977-1978.

September 1979 t/m seizoen 1981-1982.

Seizoen 1985 t/m december 1986.

 

Club Brugge

Peter Houtman PR Club Brugge

Midden in het seizoen 1979-1980 werd Houtman in de winter door Club Brugge overgenomen van Feyenoord. De blauw-zwarte clubkleuren vertegenwoordigen een van de grootste Belgische voetbalclubs, dat een half jaar voor Peter’s komst nog de finale om de Europacup 1 (nu Championsleague-cup) in het Londense Wembleystadion tegen Liverpool had gespeeld. Het werd helaas een verblijf van slechts 9 maanden, hetgeen alles had te maken met zijn onzekere situatie. Het werken onder drie verschillende coaches in die korte tijd is daar niet vreemd aan. Zijn toch goede band met de supporters en collega’s toen, doen Peter het jammerlijk vinden dat de “Club-periode” niet werd wat ervan werd verwacht.

Onder contract bij Club Brugge:

Januari 1979 t/m september 1979.

 

Sporting Lissabon

Peter Houtman PR Sporting Clube de Portugal

Januari 1987 maakte Peter de overstap van F.C. Groningen naar Sporting, ook wel Sporting Lissabon genoemd. Omdat Houtman al vele andere buitenlandse mogelijkheden had afgeslagen en hij inmiddels 29 jaar was, besloot hij toch op het aanbod van de Portugezen in te gaan, die evenals stadgenoot Benfica al een tijd achter de Rotterdammer aan zat. Het werd een leerzame en ervaringvolle periode met hoogte- en dieptepunten.

Omdat Peter uit negatieve ervaringen graag de positieve kanten naar voren haalt, weet hij zich vooral de massaal meelevende supporters, de voetbalsfeer en z’n fijne collega’s in Portugal te herinneren. Op sportief gebied waren de bekerfinale om de Portugese beker tegen Benfica, de onderlinge derby’s tegen Benfica en ook de toppers tegen Porto hoogtepunten, alsmede de Europese wedstrijden.

Onder contract bij Sporting Clube De Portugal:

Januari 1987 t/m september 1988.

 

Sparta

Peter Houtman PR Sparta

Sparta is een van ‘zijn’ Rotterdamse clubs waar Peter een binding mee heeft. Als klein jongetje ging hij, naast Feyenoord, naar de thuiswedstrijden van Sparta kijken omdat beide clubs nooit samen “thuis” speelden. Zo zag hij de buren van Rotterdam west- en zuid ook altijd twee keer ‘uit’ spelen tegen elkaar, terwijl hij sympathie had voor beiden…

Peter vind Sparta een mooie aparte clubcultuur hebben met een heel eigen sfeer, die familiair overkomt en waar traditie een grote plaats inneemt. Het Kasteel en de “Spartamars” maakt het zeer herkenbaar. Mede omdat Houtman ook hier weer met zijn doelpunten z’n steentje kon bijdragen, kijkt hij op zijn Sparta-tijd zeer prettig terug.

Onder contract bij Sparta:

Seizoen 1989-1990 t/m december 1991.

 

ADO Den Haag

Peter Houtman PR ADO Den Haag

Halverwege het seizoen 1991-1992, in de winter, werd Houtman door de toenmalige trainer Co Adriaanse naar Den Haag gehaald, dat in diepe degradatiezorgen verkeerde. Nog maar nauwelijks begonnen bij de Hagenezen, kreeg Peter te maken met het stoppen van Adriaanse als coach.

Ondanks een eindsprint en noodoplossingen (zo speelde Peter zowel in de spits als in de verdediging) kon degradatie niet worden voorkomen. Een sportief dieptepunt in dat halve jaartje, maar ook een leuke kennismaking met een andere volksclub en veel humor.

Onder contract bij ADO Den Haag:

Januari 1992 t/m juni 1992.

 

 

Excelsior

Peter Houtman PR Excelsior

Excelsior werd de laatste bvo (betaald voetbal organisatie) waarvoor Peter een half jaar uitkwam.

Daarmee werd hij een van de weinigen die voor alledrie de Rotterdamse profclubs speelde.

Houtman heeft de club als een gezellige, ongedwongen vereniging ervaren die hij zowel als spits, als – in noodgevallen – verdediger heeft gediend in een tijd dat de Kralingers nog als “club van het oude papier” door het leven gingen.

 

 

 

 

Nederlands Elftal

Peter Houtman PR Nederlands Elftal

Volgens Houtman zelf, had hij veel meer interlands achter zijn naam gehad als hij verdediger was gebleven.

Dit alles had te maken met zijn rol als centrumspits waarbij hij vooral als een aanspeel/speerpunt werd gebruikt als fysiek-, kop -en schotkrachtig wapen met de bekende “neus voor de goal”.

Keerzijde hiervan is dat als goede aanvoer daarbij ontbreekt, je als voetballer veel minder van waarde kunt zijn en dus veel afhankelijker bent, iets dat als verdediger veel minder opgaat.

Niettemin waren de interlands fantastische gebeurtenissen, dat begon met het debuut in het Groningse Oosterparkstadion samen met klasbak Marco van Basten in de spits. Ondanks slechts een verloren wedstrijd in Peter’s interlandcarriere (als invaller tegen Hongarije) miste hij tot twee maal toe -op doelsalso!!- een groot internationaal toernooi: het E.K. en het W.K. Peter heeft wel een bijzonder hoog doelpuntenmoyenne als international: in acht interlands wist hij maar liefst zeven keer het net te vinden.

International:

Van 7 september 1983 t/m 20 november 1985.